De bergen van Santo Antão
1 februari 2026 - Paul, Kaapverdië
Hoi allemaal,
Inmiddels zijn we al weer enige dagen op het derde eiland van onze reis, Santo Antão. Wat een wereld van verschil met de eerste twee eilanden. Hier is het ruig, met bergen tot 2000 meter en veel groener dan op de andere eilanden.
We zijn vanaf São Vicente vertrokken per veerpont die er ongeveer een uur over doet om in Santo Antão te komen. Bij een NO wind met kracht 5 beloofde het een ruige tocht te worden, helemaal toen de bemanning kotszakjes begon uit te delen. Gelukkig viel het allemaal reuze mee en zijn we veilig aangekomen.
Er stond weer een taxichaufeur klaar met een bordje met Franks naam erop dus binnen no time waren we op weg naar het hotel in Ponta do Sol, een uur rijden langs een schitterende route langs de kust.
Normaal organiseren we altijd onze vakanties zelf maar deze keer hebben we een reisbureau in de hand genomen om onszelf tijd te besparen. Helaas was hun keuze voor het hotel hier niet een geslaagde keuze (kamer rechtstreeks aan de straat met veel lawaai) dus we zijn zelf op zoek gegaan naar een beter alternatief. De tweede nacht hebben we wel kunnen slapen.
Vrijdag hebben we ons, na een schitterende tocht door het binnenland, laten afzetten bij een dorpje aan de kust een stuk verderop. Daarvandaan zijn we terug gewandeld langs de kust. Een toch van 15 kilometer, klompenpad lengte maar dan met wat meer hoogtemeters, wij dachten een makkie, dat kunnen wij. Onze reisgids beschrijft 850 hoogtemeters, mijn app 1350, die laatste geloof ik meer. Ongelooflijk mooi en ruig (het zou zo de achtergrond voor scenes uit Game of Thrones of Lord of the Rings kunnen zijn), onderweg in een klein dorpje iets gegeten, super blij dat we het gedaan hebben maar nooit meer. Het was echt heel zwaar!
Gisteren hebben we het dus rustig aan gedaan, de trap in het hotel omlaag was al lastig. We hebben ’s morgens nog wat rondgekeken in Ponta do Sol en ’s middags zijn we ingecheckt in een hotel in Paúl.
Vandaag hebben we gewandeld in de Paúl vallei, weer honderden hoogtemeters door kleine gehuchtjes, langs suikerriet- en bananenplantages, cassave (maniok), papaya, echt heel tropisch. Er stond in de vallei ook geen wind, dus het was best warm.
Morgenochtend hebben we hier ook nog tijd om te wandelen, morgenmiddag hebben we de veerboot weer terug naar Mindelo, São Vicente.
Daarvandaan vliegen we overmorgen naar eiland nummer vier, Santiago.
Veel liefs, Frank en Hilda


Ik blijf jullie volgen.